De vijver wordt vrijgegeven om te schaatsen!

De ijsmeester controleert de dikte van het ijs; 5 cm. OK, de vijver wordt vrijgegeven om te schaatsen; dat zou je denken bij het zien van de foto’s.

Maar nee, het gaatje borden heeft een andere reden. Het blijft vriezen en Ruud is vergeten de ijsvrijhouder in de vijver te leggen en een dichte vijver kan de nodige dode kikkers op gaan leveren. Dus snel een gaatje gemaakt en toen wilde hij ook weten, hoe dik het ijs is.

Op het ijs kan ik mooi mijn kinderschaatsjes (ruim 60 jaar oud) fotograferen voor mijn memory boek.

Toverhazelaar in kolenkit

Goede voornemens voor een nieuw jaar maakte ik nooit; tot 2017!
Ik heb mijn dochters beloofd, dat ik het komende jaar een fotoboekje maak met foto’s van oude voorwerpen, waar ik een herinnering aan heb. De voorwerpen staan her en der in huis, liggen achterin kastjes of worden bewaard in dozen op de vliering.
De eerste 20 foto’s zijn gemaakt en dit is er een van: de kolenkit uit mijn ouderlijk huis! 

11 maanden per jaar staat hij op de bovengang, maar wanneer de Toverhazelaar bloeit, verhuist de kit naar de woonkamer met een paar bloeiende takken erin!

Marius van Dokkum in Harlingen.

Zowel Ruud als ik zijn liefhebber van de schilderijen van Marius van Dokkum en zo reden we vandaag richting Harlingen, waar Marius tot begin januari exposeert in het Hannemahuis.
Harlingen, we waren er nog nooit geweest en daarom hadden we thuis al een stadswandeling uitgeprint.
Omdat het museum pas 's middags open ging, begonnen we met de wandeling. Maar oh, wat was het mistig en koud ..... Ondanks het weer hebben we genoten van de wandeling door het centrum van Harlingen.

De expositie van Marius is niet zo groot, maar wat zit er een humor in elk schilderij!

Aangenaam verrast waren we over wat het Hannemahuis nog meer te bieden heeft: het vertelt de verhalen van de stad en zo is er o.a. een Vestdijkkamer. Simon Vestdijk is n.l. in Harlingen geboren en heeft er het eerste deel van zijn jeugd doorgebracht.

It Mandefjild bij Bakkeveen

Vanmorgen prachtig gewandeld door it Mandefjild bij Bakkeveen, een heel mooi natuurgebied!
Het pad liep vlak langs een kudde wilde paarden, waar ik toch wat huiverig voor ben.

Even later moesten we het pad delen met een kudde schapen.

Vandaag voelde ik me als de vrouw uit Lucas 15:8 en …. ook ik heb gevonden wat ik zocht!

Elke winter maak ik een paar legpuzzels en het liefste een Jan van Haasteren of een WasGij puzzel. 

Het overkomt me nooit tot gisteren: ik pak het laatste puzzelstukje en zie dat er nog een stukje nodig is om de puzzel compleet te maken. Balen.

Vanmorgen heeft Ruud de stofzuigerzak kapot geknipt en tussen de resten stof naar het ontbrekende stukje gezocht, maar nee,  niet gevonden. 

Op mijn buik liggend heb ik toen onder de kast gekeken en jawel, het ontbrekende stukje lag daar!

Hoe het daar gekomen is? Geen idee, maar mijn puzzel is weer compleet. 

Hoera, want ik ruil puzzels met iemand uit Roden, die ik via Marktplaats heb gevonden!

 

Lezing door Rodaan Al Galidi

Een poosje geleden logeerde ik bij dochter Irene en zij vertelde dat ze een boek had, wat mij zeker aan zou spreken. Ik nam het boek mee, begon erin te lezen en heb het meteen zelf aangeschaft. 

Rodaan Al Galidi (Irak) putte voor zijn roman "Hoe ik talent voor het leven kreeg" uit zijn eigen ervaringen als asielzoeker. Hij woont sinds 1998 in Nederland en verbleef 9 jaar in AZC's.
In de periode dat Rodaan asielzoeker was, was ik vrijwilliger juridische hulpverlening bij Vluchtelingenwerk in het AZC in Roden.

Regelmatig kwam ik verdrietig thuis en ik zei vaak: ’dieren in een dierenasiel worden met meer respect behandeld dan de asielzoekers in een AZC’. (Hoe het nu is, daar kan ik niet over oordelen).
Met het lezen van het boek van Rodaan was ik meteen 14 jaar terug in de tijd, want zoals hij de dingen beschrijft, ja, zo was het echt.

Gisteren gaf Rodaan een lezing in Roden en ik was erbij.
Het was een prachtige indrukwekkende avond. Indrukwekkend zoals hij omgaat met wat hij heeft meegemaakt en zijn uitspraak: "Ik doe het leven, ik denkt het leven niet"
En ….. natuurlijk heb ik mijn boek laten signeren!

Turmac zijdjes

Tijdens het opruimen van een kast vond ik vorige week een doosje met geborduurde applicaties. Ik kreeg ze ooit van mijn moeder. Ik denk dat ze zeker 50 jaar op zolder lagen, omdat ik niet wist, wat ik ermee moest doen, maar ik vond ze te apart om weg te gooien.
Vorige week, tijdens de vriendinnenlunch op mijn verjaardag, haalde ik het doosje te voorschijn en een vriendin vertelde, dat zij ze ook had. Zij had destijds van haar moeder gehoord, dat je ze vroeger kreeg bij sigaretten.
Dat maakte het zoeken via google een stuk eenvoudiger en als snel vond ik een stukje op internet:
het blijken Turmac zijdjes te zijn. (voor wie het leuk vindt om het stukje te lezen: dit is de link )
Als ik er nu niets mee doe, dan komt het er nooit meer van en ik heb besloten om er o.a. een oud jasje mee op te pimpen!
Zie je me binnenkort lopen met applicaties van vlinders op een colbertje, dan weet je dat dit mijn ruim 80 jaar oude Turmac zijdjes zijn!

Jute tas pimpen met gehaakte bloemen

Vroeger heb ik veel gehaakt. Gordijntjes voor al onze ramen t/m zelfs het raam van de schuur. Kleedjes, bovenstukjes voor jurkjes voor de dochters en dan belandt de haaknaald in de kast.
Haken is weer ''in'' en ik heb na 30 jaar de haaknaald weer opgepakt.
Nee, niet met mijn ouderwetse haaknaald van vroeger, maar eentje die lekkerder in de hand ligt.
tJa, hoe ging dat ook al weer, dat meerderen en minderen.
Ik ben met bloemetjes begonnen. Maar wat doe je daarmee...
Er lag nog een jute tas te wachten tot ik hem op zou ''pimpen" en 1 + 1 = 2!
Zie hier het resultaat.
De eerste 2 tassen heb ik cadeau gegeven aan 2 vriendinnen, die er zichtbaar blij mee zijn!

Dit exemplaar houd ik zelf, want ik heb de bloemen op de tas geplakt en weet niet of ze wel stevig vast blijven zitten.

Mijn vriendin kocht 2 jute tassen op een rommelmarkt; ze zijn nooit gebruikt.
Dit exemplaar was aan beide kanten bedrukt met ''Buitenleven" en daarom heb ik deze tas aan beide kanten opgeleukt!
Ook dit exemplaar houd ik zelf, omdat het een handig klein formaatje is.

en dit is de andere kant. Ik heb er zelfs een sluiting aangemaakt. 

Ik heb al weer een voorraadje bloemen klaar liggen voor een volgende tas. Maar ............ ik geef ze alleen weg aan mensen die het waarderen, want het is best veel werk omdat elke bloem met de hand netjes en stevig op de tas genaaid wordt .

Lerchensporn / Holwortel / Corydalis / Voorjaarshelmbloem

Ik kan maar moeilijk plantjes weggooien en zo pot ik alles op, wat ik teveel heb in de tuin. Die stekjes deel ik uit aan vrienden en verkoop ze op Marktplaats.
En zo kwam iemand vorig jaar een bijzonder plantje kopen en meteen viel hem de Corydalis in onze voortuin op. Een plantje wat de meeste mensen niet kennen, heb ik wel gemerkt. Ze worden ook wel vogeltje op de kruk of voorjaarshelmbloem genoemd.
Enfin, deze man vertelde dat hij elk voorjaar naar Bad Iburg in het Teutoburgerwald gaat om de heuvel met in het wild groeiende Corydalis (Lerchensporn in het Duits) te bekijken. Het plantje wat daar groeit is familie van ‘’mijn’’ Corydalis en wordt ook wel Holwortel genoemd.
Laten we nu vlak bij die heuvel in 2014 een weekje gekampeerd hebben en in dat gebied hebben we toen heel wat rondgefietst! Het leek me leuk om er ook een keer in het voorjaar naartoe te gaan en dan rond de tijd dat deze soort Corydalis bloeit.

En dan is google makkelijk: op verschillende sites las ik dat de bloei van wilde Corydalis toch wel uniek te noemen is en kenmerkend voor een voedsel- en kalkrijk milieu. De Corydalis bloeit in het voorjaar maar een dag of 10 en via een animatie heb ik de groei gevolgd.

Afgelopen week begon de bloei en Ruud en ik hebben snel een hotelletje geboekt.
Natuurlijk hebben we heuvel met de Corydalis van alle kanten bekeken, 

maar er was veel meer te zien tijdens de wandelingen. Daarover zal ik in een ander blogje schrijven.

Mieren verspreiden de zaden en zo verspreidt de plant zich.
Hommels en bijen bezoeken de bloemen en daar waren we getuige van tijdens onze wandelingen.
Ik schreef in 2011 ook al over dit leuke voorjaarsplantje: zie

Even wat kleur in huis

Bloemstukjes maken is niet mijn ding.
Op de creatieve ochtend waar ik iedere week naartoe ga, is dit wel een vast onderdeel voor Kerst en Pasen.
Met tips van internet kom ik toch een heel eind, al zeg ik het zelf!

De bol heb ik kant en klaar gekocht bij een tuincentrum en de eierdoppen? Die zijn van de eieren van mijn eigen kippen.

Deze krans heb ik bijna kant en klaar gekocht. Ik zag hem en dacht: ''bolletjes ertussen en klaar is Marjan"

Met Kerst kan ik hem ook weer gebruiken en dan met ballen of iets dergelijks.
En als de bollen zijn uitgebloeid, dan plant ik ze in de tuin!

Stalletjes langs de weg

Staat er een stalletje langs de weg met groente of fruit, dan stap ik altijd even van de fiets. Zo heb ik o.a. al heel wat bundels verse rabarber gescoord voor leuke prijsjes ( zie mijn blog hierover ).
Afgelopen week kwamen we wel een heel bijzonder stalletje tegen: langs een bospad in de buurt van Schipborg stond een platte kar met daarop keurig uitgestalde potjes jam.

In 2 afgesloten dozen stonden open potjes jam met een lepeltje erin en ernaast stonden bakjes met toast (per 5 verpakt, zodat de toast niet oud wordt) om de jam te proeven. "Toetendoekjes" voor vuile handen, een afvalbak, visitekaartje met gegevens van de maakster, een schrift om een reactie in achter te laten en natuurlijk een gelddoosje. Zo'n uitgebreid stalletjes - waar werkelijk aan alles is gedacht - heb ik nog niet eerder gezien.

Nee, dit keer heb ik niets gekocht. Een van mijn hobby's is n.l. het maken van jam en dat terwijl ik zelf geen liefhebber ben van jam.....

Fietserpad van Taarlo naar Schoonoord

Deze week wordt van dinsdag t/m vrijdag de Drentse rijwielvierdaagse gereden . Voor Ruud en mij een reden om die dagen de fietspaden in Drentse te mijden.
We besluiten daarom om maandag 6 juli het volgende traject van het Fietserpad te rijden.
Een tocht door voornamelijk bosrijk gebied, mooi maar niet zo verrassend (vinden wij).
Midden Drenthe is een bekend vakantiegebied en dat zie je o.a. aan de vele banken en picknicktafels onderweg.

We kunnen merken dat in het noorden de schoolvakanties begonnen zijn, want af en toe komen we fietsende gezinnen tegen.
We rijden door het Witte Veen, vlakbij Grolloo en genieten van het bloeiende Veenpluis.

Na zo'n 38 km, vlak voor het bruggetje over het Oranjekanaal, rijden we terug naar het beginpunt via de knooppunten route.

Fietserpad van Groningen naar Balloo

Woensdag 1 juli belooft een warme dag te worden; we gaan dus 's morgens vroeg van start.
De stad Groningen slaan we over; die stad kennen we van haver tot gort. We parkeren de auto bij de Hoornse plas op het nog bijna lege parkeerterrein en stappen op de fiets. Al snel komen we bij het fietspad wat evenwijdig loopt aan de A28 van Groningen naar Haren. Dit fietspad is echt een verborgen pareltje met maar één minpuntje: je hoort doorlopend het verkeerslawaai.

Wat bloeien de berenklauwen er prachtig!

Ook dit traject loopt grotendeels gelijk aan het Pieterpad en we komen dan ook de nodige Pieterpadlopers tegen, herkenbaar aan de zonnehoeden en petten, de rugzakken en het Pieterpadboekje in/bij de hand.
We fietsen verder door Haren, langs Glimmen, Schipborg en door het stroomdal van de Drentse Aa

tot vlak na Taarlo. Dan vinden we het genoeg voor vandaag.
Zoals bij elke fietstocht picknicken we onderweg.

Het traject gaat vooral over beschaduwde paden . We kiezen er daarom voor om langs dezelfde weg terug te fietsen. Wanneer we langs het Paterswoldse Meer komen is het op het water gezellig druk.

en bij de Hoornse plas is geen vrije parkeerplaats meer te vinden.

Fietserpad van Pieterburen naar Groningen

Vandaag het meest noordelijke stuk van het Fietserpad gefietst.

Wat is het Groninger Hogeland toch mooi; we hadden het idee dat we met vakantie waren!

Vlak na Groningen kwamen we bij de kerk in Oostum. We liepen een rondje om de kerk en konden er ook nog gebruik maken van het ''buiten'' toilet.

Mensingeweer, we kwamen er eind jaren '90 al eens langs tijdens het lopen van het Pieterpad (met Jan en Alie Blom).

Bij de zeedijk bij Pieterburen is het begin (of voor sommigen het eindpunt) van het Fietserpad. Bovenop de dijk aten we ons broodje op en genoten onderwijl van het weidse uitzicht.

En daar op die verlaten plek bleek ik een lekke band te hebben....

70 km hebben we weggetrapt en al met al hebben we weer een heerlijke dag gehad!

150501. Betuwe, bloesem, Appeldijk, Lingeroute .......

Betuwe, bloesem, Appeldijk, Lingeroute ........

De fietstocht langs de Linge is bij Ruud en mij favoriet en dan vooral wanneer de fruitbomen bloeien.
Met de fietsen achterop de auto reden we 1 mei om 8 uur uit Roden weg. We parkeren altijd bij Landgoed Heerlijkheid Marienwaerdt in Beesd en voor 11 uur stapten we daar op de fiets. Het was nog fris, maar gelukkig had ik de haarband en handschoenen meegenomen.

Wat een bijzonder gebied is dit toch!
Via de Appeldijk fietsten we naar Tricht

we pakten een puntje van Geldermalsen, vervolgens richting Leerdam, genoten van het zonnetje op een terrasje in Asperen, fietsen door naar Heukelum, gingen daar met het voet/fietsveer over de Linge

en via Acquoy met zijn scheve toren (waar op het kerkhof mevrouw Pisa begraven ligt) terug naar Beesd. Al met al hebben we weer een 60 km weg getrapt.

Samen op de fiets

Het plan is, dat Ruud en ik in de zomervakantie een fietstocht gaan maken langs de Loire of de Donau. We zijn ons nu aan het ''infietsen" en hebben vrijdag een tocht van 48 km gemaakt o.a. door de Onlanden, een vrij nieuw natuurgebied.
Ik citeer: Dankzij het natuur- en waterbergingsgebied De Onlangen, houden de bewoners van de omringende dorpen Peize, Eelde en Roderwolde, droge voeten tijdens hoog water. En bovendien heeft de Kop van Drenthe er hiermee een prachtig uitgestrekt natuurgebied bijgekregen, met een diversiteit aan vogels en andere dieren.

Amper op weg komen we langs een stalletje met o.a. stekken. tJa en dan moet ik altijd even kijken... Met 2 zakken rabarber uit eigen tuin tussen de snelbinders geklemd reden we verder. Halverwege de tocht was het tijd voor de lunch en ons broodje aten wij op bij de molen van Roderwolde. (Molen Woldzigt is gebouwd in 1852 en is nog regelmatig in bedrijf. Uniek aan deze molen is, dat deze zowel voor het malen van graan als voor het slaan van olie kan worden gebruikt.)

En vanaf mijn plekje zag ik een kraam met stekken staan.

Nu ben ik zo langzamerhand erg kieskeurig geworden, maar voor een lichtblauw bloeiende smeerwortel en een bijzondere kleur Lavatera maak ik graag plaats in de fietstas.

Rond Roden genoten we van de wilde bosanemonen!! Elk voorjaar gaan we de plekken, waar er veel staan, wel even langs!

48 km hebben we totaal gefietst en dat gaat me staat makkelijker af. Na thuiskomst ben ik nog 3 uur (rustig) de tuin ingedoken!