080709 Haagwinde, groene tomaten en pepers

Ik lees op de tuinscheurkalender: ''Zweet, het meest doeltreffende onkruidbestrijdingsmiddel in uw bloemborders".
Zweten deed ik afgelopen maandag niet toen ik in de tuin bezig was. Wel moest ik steeds naar binnen omdat er korte zeer hevige buien vielen. Maar....... zo tussen de buien door heb ik aardig wat gedaan: oppotten van stekken ijzerhard, die overal opkomen! Die kunnen mooi mee naar de rommel- en trekharmonikamarkt eind augustus, waar we gratis mogen staan.
De opbrengst is bestemd voor SOEN (het opknappen van doktersposten in de Oekraine.)

Pfffffffffffff wat groeit die witte haagwinde (of pispotje) hard............
Ik heb ze dit keer eens uitgestoken, maar of ik al de wortelstukjes weggekregen heb............
De foto heb ik van internet gehaald

Even wat info over dit hardnekkige onkruid:

Haagwinde (Calystegia sepium) is bij veel mensen ook wel bekend als 'pispotje'.
Hoogte: 150-300 cm.; bloei van juni - september.
Soort: wortelonkruid met uitlopers .
Aan de lange, rankende stengels verschijnen in de zomer witte klokvormige bloemen.
Haagwinde kan zich door zaad verspreiden, maar vormt ook ondergrondse wortelstokken. Deze wortelstokken zijn heel lastig te bestrijden. Haagwinde is een hardnekkig onkruid, dat struiken en vaste planten totaal kan overwoekeren.
De mooie witte bloemen zijn een voedselbron voor bijen.
Trek dit wortelonkruid regelmatig zo diep mogelijk uit de grond. Een tijdrovend karwei, maar de aanhouder wint. Ook kun je de bladeren aanstippen met biologisch afbreekbaar onkruidverdelger .

Tijdens een van de felle buien vlucht ik m'n kas in. Wat worden de tomaten al groot! Oeps, kleuren die nu vanzelf naar rood of hebben ze daar het zonnetje voor nodig? We hebben de hele kas in het voorjaar afgeschermd met schaduwdoek.

Ik heb toch rode pepers gezaaid en deze zijn groen.......Snel het zakje erbij gepakt en ik lees dat de pepers van groen naar rood verkleuren. En dan vraag ik me ook bij de pepers af, gaat dat vanzelf in een afgeschermde kas?


Haha, alle begin is moeilijk! Elke dag kijk ik even naar de komkommers. Vreemd, ze groeien niet door; beetje mest erbij, goed bewateren, maar het helpt allemaal niet. Toch maar even op het zakje kijken. En dan lees dat ik deze komkommers niet groter worden dan 18 cm. Weer wat geleerd, want ik wist helemaal niet dat er korte en lange komkommers bestaan........
Nu houd ik de lengte goed in de gaten, want de eerste komkommers hadden me toch een zaadjes............

Lychnis coronaria - Prikneus

Er staat een verrassing in onze tuin! Aan het blad zag ik dat er prikneuzen stonden, maar toen de eerste bloem kwam, was ik aangenaam verrast! Waarschijnlijk heb ik de zaden van een lid van de tuinclub gekregen.

De foto's zijn van de Lychnis coronaria 'Oculata:

Even wat bijzonderheden over de Prikneus (Lychnis coronaria)
Ned. naam: Prikneus
Vaste plant: twee-jarig
Bloemkleur: dieproze, wit, zachtroze met wit
Bladkleur : Grijs / zilver
Bloeitijd: juni, juli, augustus
Standplaats: zon en droge, arme bodem
Hoogte: 50 - 70 cm

Bijzonderheden:
Vermeerderen door zaaien, stekken of scheuren. Wanneer je enkele uitgebloeide bloemstengels laat staan zullen er zich veel zaaddoosjes vormen met elk honderden zaadjes. Deze zaaien zichzelf uit, waardoor de plant elk jaar terugkomt. Het teveel aan stekken kun je gemakkelijk verwijderen.
Na de bloei de stengels kort afknippen om de bloeiperiode te rekken.

Afgelopen zaterdag was de jaarlijkse tuinmeeting van internet tuinclub ''de tuin het hele jaar door" met - zoals elk jaar - een plantenruil.
Dat ruimt weer op in mijn tuin, dacht ik, toen ik de bakken met stekken zaterdagmorgen bij de auto zag staan.
Maar als je dan stekjes mee terugneemt, die weer een plekje in de tuin moeten krijgen, en je daarvoor eerst planten weg moet halen, dan begint het oppotten opnieuw .......
Als je de prijzen voor plantjes in de tuincentra ziet, dan vind ik het zo jammer om stekken weg te gooien.

Veel planten in mijn tuin heb ik de naam van de gever gegeven; zoals de wilg in de pot op de voorgrond

WilgHugo had wat rechte takken en ik heb er tafelverzwaarders aangehangen. Ruud zag in het langslopen wat ''geels'' hangen en hij dacht dat ik een citroenboompje had gekocht .........

De laatste meeting kreeg ik van Hugo en Greetje een eigengestekte Hortensia; HortensiaGreetje fleurt het donkere hoekje helemaal op!

080522 Waterdrieblad

Waterdrieblad stond al lang op ons ''koop" lijstje, maar we zagen het nooit in een tuincentrum te koop. En speciaal op zoek naar planten, nee dat gaan we nooit. De lijst gaat in de tas als we naar een tuincentrum gaan en hebben ze iets niet, jammer, dan proberen we het een volgende keer ergens anders.

Vorige week zag ik een buurman langslopen met een schep en emmer.
We maken altijd een praatje en hij vertelde dat hij een cliënt is van de nieuwe bewoners op de hoek (zij is podologe, vandaar dat "cliënt" zijn). Hij was daar even gaan buurten en helemaal enthousiast over het vele waterdrieblad in hun vijver. De nieuwe buurvrouw had gezegd: ''haal maar wat weg"
Nou, toen vroeg ik buurman dus meteen of hij voor mij ook een stuk wilde vragen en meenemen. En joepie...... het slaat al aan!

080515 Parende watersalamanders

De vijver is van Ruud en die geniet er met volle teugen van. Heel vaak hangt hij over de vijver heen op zoek naar de salamandertjes

Tweede Pinksterdag ben ik achterin de tuin bezig en hoor ik hem roepen: ''Kom eens snel kijken" Na wat aanwijzingen zie ik ze ook: 2 parende salamanders!
De foto hebben we opgestuurd naar IVN-Roden met de vraag, wat er aan het onderlijf van de voorste salamander zit. Vanmorgen kreeg ik het antwoord:
Ik kan het niet heel goed zien op de foto, maar ik denk dat de voorste salamander (het mannetje van de kleine watersalamander in dit geval) een zogenaamd spermatolofoor (spermapakketje) onder zijn staart draagt. Tijdens de paring neemt het vrouwtje die over in haar cloaca en bevrucht op die manier de eitjes die ze vervolgens afzet op waterplanten.


IVN Roden heeft een site waar ze bijna wekelijks de waarnemingen op plaatsen. Deze staat er dus ook tussen!

Fietsen in het Reestdal

Afgelopen vrijdag heeft Ruud de fietsen weer op ons nieuwe fietsenrek gezet en zijn we naar het Reestdal gereden (vlakbij Meppel).
We rijden dit keer een route van de ANWB en Ruud kient het altijd zo uit, dat we aan het begin van de route de wind tegen hebben.
We parkeren de auto bij de Havixhorst en terwijl we ons klaarmaken voor de rit van 49 km. landen er 3 ooievaars. Oh ja........ hier is het ooievaarsstation

Amper op weg merk ik dat het fietsen wat minder makkelijk gaat dan de keer ervoor (Betuwe en Gaasterland); de rechterknie en de linkerkuit stribbelen tegen. Eigenlijk ook geen wonder nadat ik 2 dagen intensief in de tuin bezig te zijn geweest. Enfin, dan nemen we maar een paar extra stops onderweg; we staan niet op tijd.
Onderweg komen we - tot onze verbazing - langs een veld met bollen. Nooit geweten dat er ook in Drenthe bollenvelden zijn.

Tijd voor een middagtukje op de hei van boswachterij Staphorst

vlakbij een vennetje

Knie en kuit hebben het protesteren opgegeven en het 2e deel van de route rijd ik moeiteloos uit!

We hebben de fietsendrager nu 3 keer gebruikt en na elke keer hangen de fietsen schever op het rek. Hier klopt iets niet en Ruud maakt er bij thuiskomst meteen maar een foto van, zodat we contact op kunnen nemen met de leverancier. Hij schroeft wat los en ziet dat er een onderdeel helemaal scheef zit. Dat is balen; natuurlijk hebben we garantie, maar hoe dat uit zal pakken met een internet aankoop, dat is nog afwachten.

Voortuin oude huis, nu en toen ....

Toen wij eind vorige eeuw - vind ik zo leuk klinken - ons huis verkochten, hadden we meteen al in de gaten dat de kopers niet van tuinieren hielden.
Al snel verdwenen er wat planten uit de voortuin, toen het muurtje, kwamen er steeds meer tegels in en een paar jaar geleden stond er een hekje om de tuin.
De straat is niet lang; 2 blokjes huizen van 2-onder-1-kap en 2 blokjes huizen van 3-onder-1-kap en dan ineens een tussenwoning met een hekje om de tuin. Het stond van geen meter .........

Ik wilde er al lang een foto van maken, maar ik durfde niet.
Gisteren kreeg ik een mailtje van jongste dochter - de enige die haar hele jeugd in dat huis heeft gewoond - : ''Mam, ons oude huis is te koop"
Nu heb ik dus toch een foto van die "stenen" voortuin.
Zo is het nu

En zo was het toen wij in 1997 ons huis verkochten.

En wie het huis van vroeger kent en er nog eens een kijkje wil nemen dit is de link